Sint Annaland

Bij de start linksaf..

Voor de 8urenOosterschelde heb ik een gastblogje geschreven...


Na de start linksaf

“Ellen, ik weet dat je het druk hebt, en dat je daardoor niet meer als vast bemanningslid mee vaart met Diricawl, maar wil je toch mee de acht uur Oosterschelde varen?”

“Ik vaar niet meer mee omdat ik het te druk heb, waar zit dan de logica in dat ik acht uur ga varen?”

“Nou, het is een soort puzzeltocht. En aangezien jij goed kan navigeren…”

“Een puzzeltocht? Met opdrachten?”

“Nee, geen opdrachten. Je krijgt een rakkenkaart, je mag elk rak maar twee keer varen, er zijn drie startplaatsen en tussen vijf en zes moet de hele club in dat muizengaatje voor Sint Annaland finishen. Degene met de meeste mijlen, op handicap dan he, is de winnaar.”

“Oh, dus we hebben ook eens kans op line honours!”

“Liever niet. Dan laten we een uur zeilen liggen…”

Ze wilde. En daarmee had Diricawl haar bemanning compleet. Gezien de volle agenda’s van de diverse dames werd de boot een week eerder al van Veere naar Sint Annaland gebracht. Dat is een raar gevoel, je boot een week uit logeren. Gelukkig lag ze tussen allemaal andere boten van haar eigen maatje, en niet tussen die hele grote jongens. Daar had ze zich met haar negen meter vast heel nietig gevoeld...

Vrijdagavond, na het eten want er moesten nog kinderen naar sportclubs gebracht en mannen geïnstrueerd over hoe ze het weekend zonder hun vrouw moesten overleven, reden we dus vier vrouw sterk naar Stalland, met de gedachte in Buutengaets nog even wat tactiek te bespreken. Op Twitter waren we al geadviseerd over polaire diagrammen, maar wij hadden eerder een wijntje op een polaire temperatuur in gedachten. Eenmaal met de kaarten op tafel werden we door daar al aanwezige andere bemanningen overspoeld met tips, die we stuk voor stuk niet bijster begrepen. ‘Na de Keeten B moet je terug’, tja, wat heb je er aan? Het afzakkertje aan boord van de Luwte sloegen we (verstandig) af. We moeten nog zeilen morgen.

Eenmaal buiten, voor de start was er van alle tactiekbesprekingen nog maar een ding blijven hangen. Na de start linksaf. Wat we gedaan hebben. Een heerlijke zeildag, zeven uur en 52 minuten gezeild, 36 mijl wat ons een keurige zestiende plek in een veld van veertig opleverde: volgend jaar weer!

Appje

Heel, heel soms zeggen ze bij Zeilen: Jet, doe maar niet, die column. Om hen moverende redenen die ik dan begrijp, en dan schrijf ik een ander. Dit is zo'n 'afgekeurd' exemplaar...

“Een vrouw en een kip, is de pest voor je schip.”

“Pardon? Wat zit jou dwars?”

“Jij. Nou ja, jullie. Niet jij per se, maar vrouwen. In het algemeen.”

“Mijn ervaring is dat een dergelijke uitspraak over een soort meestal ontstaat vanuit ongenoegen over één exemplaar van die soort. Dus leg uit, met welke dame heb je nou weer ruzie gemaakt?”

“Ik maak nooit ruzie. Nee, nou niet zo verbaasd kijken, ik maak nooit ruzie. Met mij kan je alle kanten op, ik vind het allemaal best. Maar vrouwen? Vrouwen, die zijn zo ontzettend veeleisend! Daar wordt je als man zijnde echt helemaal gek van!”

“Ja, en de gemiddelde man is een mak lam dat zich gewillig laat leiden. Leg uit. Was je pinksterweekend niet zo geslaagd?”

“Hoe raad je het. We waren een weekendje weg. Natuurlijk eerst weer die traditionele discussie over wat je allemaal wel en wat je niet mee hoeft te nemen op een boot, maar eenmaal geladen met de waterlijn een centimeter of wat hoger, en het eerste flesje open, leek het wel gezellig te worden. Tot we het, eenmaal door de sluis, eens moesten worden over de plaats van bestemming. Nou heb ik een Appje, met daarin alle havens, en dan kan je zien wat de voorzieningen zijn, en ook reserveren, en aangezien half België en Duitsland ook weer aan het drijven was in die Zeeuwse Delta leek het me wel een goed plan om een box te bestellen. Tja, ik weet niet hoe het met jou zit, maar als ergens twee meter verval is, vind ik het meestal niet zo fijn om te dubbelen. Je weet immers maar nooit hoe het schiemanswerk van de buurman is, dus…”
“Ik vind het altijd wel lekker, dubbelen. Een beetje weg van die herrie op de steiger, en als je dan als buitenste ligt heb je in ieder geval fijn uitzicht. Plus dat ik het meestal gezelliger vind om naast iemand te liggen die aan boord is dan tussen twee verlaten boten op hun vaste ligplaats.”

“Ja, dat is nou weer typisch vrouwelijk. Als het maar ‘gezellig’ is. Maar dat de buurman van die fenderhoezen heeft waar zand zo fijn in blijft zitten, waardoor jij allerlei krassen op je lak krijgt, daar denk je dan niet aan hè. Of fijn naast een platbodem, die hebben van die stalen randen langs de zwaarden. Gelcoatpeelers zijn dat.”

“Kwestie van een beetje opletten, wil op de juiste plaats hangen. Maar vertel, jullie zaten op dat water, jij op je Appje, en toen?”

“Nou ja, ik stelde een paar havens voor, allemaal prima voorzieningen. Wifi enzo, want ik wil toch wel graag elke dag het nieuws even zien en het weer checken op Windguru, en lekker douchen, dus. Maar nee, ze moest en zou door het Brabants Vaarwater. Dus ja, dan is de keuze beperkt.”

“Waarom per se dat Brabants Vaarwater dan?”

“Daar blijken de zeehonden te wonen.”

“En dat wist jij niet?”

“Nee, hoe moet ik dat weten? Daar is geen Appje van!”